ΑΘΗΝΑ – Αν η αθλητική δικαιοσύνη στην Ελλάδα ήταν ταινία, θα ήταν σίγουρα το «Μίμησις Πράξεως Σπουδαίας και Τελείας» σε σκηνοθεσία ΕΣΑΚΕ, με πρωταγωνιστές που παίζουν σε τελείως διαφορετικά σενάρια.
Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος κατάφερε για ακόμα μια φορά να γράψει ιστορία, μαζεύοντας ποινές από τον ΕΣΑΚΕ που θυμίζουν καταδίκες για διεθνές οικονομικό έγκλημα. Οι δικαστές του μπάσκετ εξάντλησαν όλη την αυστηρότητα του κώδικα, μοιράζοντας απαγορεύσεις εισόδου στα γήπεδα, πρόστιμα με πολλά μηδενικά και στερήσεις θεσμικών ιδιοτήτων. Η ταχύτητα και η αποφασιστικότητα της λίγκας ήταν τόσο καταιγιστική, που αν το ελληνικό κράτος εξέδιδε συντάξεις με τον ίδιο ρυθμό, οι παππούδες μας θα έπαιρναν τα λεφτά τους πριν καν γεννηθούν. Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης, ο DPG τιμωρήθηκε επειδή οι δηλώσεις του «βλάπτουν το κύρος του αθλήματος» – ενός αθλήματος που, ως γνωστόν, πριν από τις δηλώσεις του, λειτουργούσε με το κύρος και την κομψότητα της Φιλαρμονικής της Βιέννης.
Την ίδια ακριβώς στιγμή, στην κόκκινη πλευρά του λιμανιού, επικρατεί μια ύποπτη και πρωτοφανής δικαστική νηνεμία. Ο Ολυμπιακός φαίνεται να απολαμβάνει το προνόμιο της «ειδικής μεταχείρισης», με τις δικές του υποθέσεις, ενστάσεις ή παραπτώματα να πέφτουν σταθερά... στα μαλακά. Για την «ερυθρόλευκη» ΚΑΕ, οι ποινές του ΕΣΑΚΕ μοιάζουν περισσότερο με χαϊδευτικό χτύπημα στην πλάτη και λιγότερο με τιμωρία. Αν ο Παναθηναϊκός για μια δήλωση τρώει αποκλεισμό μηνών, ο Ολυμπιακός για παρόμοια σκηνικά αντιμετωπίζεται με το σκεπτικό: «Έλα μωρέ, παιδιά είναι, πάνω στην ένταση του αγώνα το είπαν, ας τους δώσουμε μια έγγραφη επίπληξη να μην το ξανακάνουν».
Το ελληνικό μπάσκετ καταφέρνει έτσι να πατεντάρει μια νέα μορφή δικαιοσύνης: τη «Δικαιοσύνη με οπαδικά κριτήρια». Αν φοράς πράσινα, ο πέλεκυς πέφτει βαρύς σαν να είσαι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τη δημόσια τάξη. Αν φοράς κόκκινα, ο πέλεκυς μετατρέπεται σε αφρώδες μαξιλαράκι για να μην λερωθεί το κουστούμι. Οι φίλαθλοι πλέον δεν περιμένουν τα ντέρμπι στο παρκέ για να δουν ποιος θα κερδίσει, αλλά τις ανακοινώσεις των δικαστικών αποφάσεων, οι οποίες έχουν περισσότερο σασπένς, χιούμορ και φαντασία από κάθε τρίποντο του Σλούκα ή του Γουόκαπ στο τελευταίο δευτερόλεπτο.
0 Σχόλια